Genezen van poliepen

Tina - Sydney, Australië

Mijn man en ik woonden in Zurich (Zwitserland) van 1987 tot 1995. Gedurende deze tijd kregen we onze vier kinderen. Na de geboorte van ons tweede kind in 1989 stelde de arts vast dat ik poliepen (groeisels) had in de baarmoeder. Ze zei dat hoewel ze niet kwaadaardig maar onnatuurlijk waren ze toch weggesneden dienden te worden. Omdat ik een Christen ben, was ik er niet echt voor om überhaupt geopereerd te worden en ik hoopte en bad dat God mij zou genezen. Ik vertelde het aan mijn man en enkele vrienden en we baden er regelmatig voor, maar de poliepen gingen niet direct weg.

Tijdens de volgende twee zwangerschappen waren de poliepen er nog steeds en iedere keer verzocht de arts mij om ze te laten verwijderen. Dus boekte we uiteidelijk een afspraak voor de volgende week.

Op de volgende woensdagavond bijeenkomst, vroeg ik om gebed in mijn huisgroep. Een oudste legde mij de handen op en beval de poliepen te verdwijnen. De volgende dag had ik de afspraak met de arts. Ze legde al haar instrumenten klaar voor de verwijdering van de poliepen toen ze ontdekte dat er niks meer was. Ze was zeer verrast want ze wist dat ik ze al 4-5 jaar lang had. Ze zei: "Wel, er is niets meer om weg te snijden, ik kan niet verwijderen wat er niet is. Je kunt naar huis toe gaan!!”

Ik vertelde haar dat ik een christen was en dat God onze gebeden voor genezing had verhoord. De poliepen zijn sindsdien nooit meer terug gekomen en ik ben hier erg dankbaar voor! Prijs de Heer!