Gered van depressie, alcoholisme en zelfmoordneigingen!!

Hubert - Stirling, Schotland

Omdat ik ben geboren in een katholiek gezin, geloofde ik altijd wel al een beetje in God. Er waren tijden dat ik naar de kerk moest en er waren momenten waarop ik vrijwillig ging. Ik zocht naar iets zonder te weten wat ik moest doen of wie God werkelijk was. Mijn ouders gingen zelf niet naar de kerk, noch iemand van mijn nabije familie, behalve mijn grootvader, die dit heel ‘onopvallend’ deed.

Mijn ouders hadden een koude relatie en hoewel we met 5 kinderen waren, was er niets dat op een gewoon gezin leek. Ik begon mijn vader te haten omdat hij altijd zo hard was en nooit enige vorm van liefde toonde; zelfs niet "bedankt" of "goed gedaan." (Ik heb er de eerste vier jaar op school hard aan gewerkt om de beste van mijn klas te zijn) Mijn moeder en m’n verwanten hadden dus ook geen echte relatie met mijn vader. Evenmin hadden we de mogelijkheid om op een normale manier over dingen te praten behalve door de kille feiten naar voren te brengen of te schreeuwen.

Ik begon op 12-jarige leeftijd alcohol te drinken. Ik ging met mijn ‘vrienden’ naar cafés of restaurants of hing gewoon rond in de flat van een van mijn vrienden. Zij waren vaak heel wat ouder dan ik en konden makkelijker aan alcohol komen etc. Ik begon fietsen te stelen, uit supermarkten te jatten en dingen te vernielen in mijn omgeving. Mijn ouders hadden er meestal geen idee van wat ik uit zat te vreten. De fanclub van een grote voetbalclub in München werd mijn tweede huis. Ik voelde me cool met mijn 13 jaar want de meeste waren over het algemeen 16 tot 25 jaar oud. Door hen zag en deed ik veel slechte dingen die ik anders nooit had gezien of gedaan. Op mijn zestiende lieten mijn vrienden me kennis maken met hasj, cannabis en psychofarmaca in combinatie met alcohol. Dit werd het belangrijkste wat ons bij elkaar hield.

Inwendig was ik bijna verscheurd en wist dat ik fout bezig was. Ik wist niets over zonde, hoe ik daarvan kon worden bevrijd en hoe ik een nieuwe schepping kon worden in de ogen van God. Ik vloekte vaak, zelfs direct tegen God door Hem te vervloeken. Het gevolg was dat ik steeds meer gedeprimeerd raakte, mezelf afsloot en niemand had waarmee ik kon praten. Vaak had ik gedachten van zelfmoord en ideeën hoe ik dat zou doen. Ik werd hierbij beïnvloed door bepaalde popgroepen waar ik vaak naar luisterde. Twee keer probeerde ik het echt te doen, maar God stond het niet toe en het lukte me niet. Ik leerde op school een meisje kennen die dezelfde problemen had en tenslotte gingen we met elkaar. Zij werd het middelpunt van mijn leven en was mijn eerste echte ‘relatie’ met wie ik alles zo een beetje meemaakte: hoogtepunten dieptepunten, jaloezie en afhankelijkheid…

Het keerpunt in mijn leven zou komen tijdens mijn dienstplicht. Ik was toen 20 jaar oud. Daar leerde ik een grappige, slimme jongen kennen die beweerde 4 jaar geleden christen te zijn geworden, na een heel krachtige bekering. Hij geloofde voorheen in de evolutie, was hoog opgeleid maar God toonde hem Zijn kracht en veranderde zijn leven in één dag. Zie ook de ervaring van Saulus in HANDELINGEN 9:3-5. Vanaf dat moment had hij een duidelijk doel en had antwoord op de belangrijkste vragen van het leven: Waar komen we vandaan? Wat is de reden voor ons bestaan? Waar komen wij terecht? Hij wist dat hij naar de hemel zou gaan nadat hij zijn plicht hier op aarde had gedaan. Ik had in mijn hele leven nog nooit een echte christen ontmoet die kon getuigen van de kracht van God, genezingen, antwoorden op gebed, van vergeving, gerechtigheid en die een verklaring kon geven voor de reden van ons bestaan. Hij leerde mij ook over valse kerken. Zo groot als de katholieke kerk of anderszins, vele zijn niet gebouwd op de ware rots: Jezus.

Binnen drie maanden veranderde alles: ik begon te lezen over de God van de Bijbel en zonder de details te kennen, wilde ik eenvoudigweg ook een christen worden. (Ik had nog nooit een bijeenkomst bezocht voordat ik bekeerd was) Ik dacht: "Als alles wat hij me verteld heeft, waar is dan zal ik de Heilige Geest ontvangen met het teken van het spreken in tongen zoals dat in de Bijbel staat. Dan kan ik ook gedoopt worden, een nieuw en gezuiverd leven beginnen, zonder zonden.” Mijn vriendin kwam in die tijd ook langs, werd gered, maar viel toen weer af van God want de liefde voor haar zelf en het plezier van het leven waren groter dan haar toewijding aan de Heer (LUKAS 8:14). God hield mij echter tot op heden (19 jaar later) op Zijn weg, zegende me met vele echte vrienden en een prachtige familie. Hij heeft ALTIJD Zijn beloften gehouden, zelfs als ik zwak was of bij tijden faalde:

"Want zij hebben allen gezondigd, en derven de heerlijkheid Gods; En worden om niet gerechtvaardigd, uit Zijn genade, door de verlossing, die in Christus Jezus is; Welken God voorgesteld heeft tot een verzoening, door het geloof in Zijn bloed, tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid, door de vergeving der zonden, die tevoren geschied zijn onder de verdraagzaamheid Gods; Tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid in dezen tegenwoordigen tijd; opdat Hij rechtvaardig zij, en rechtvaardigende dengene, die uit het geloof van Jezus is." (ROMEINEN 3:23-26)

Lofprijs tot God voor Zijn Glorie en Genade!