Na jaren zoeken, leerde ik God kennen.

Sunette - Kaapstad, Zuid-Afrika

 Hoi,

Mijn naam is Sunette en ik woon in Kaapstad, Zuid-Afrika. Ik wil graag vertellen hoe ik na jaren zoeken een ervaring met God had en Hem leerde kennen.

Voor zo lang als ik me kan herinneren, bezocht mijn familie altijd de NG kerk (Nederduits Gereformeerde), dat is een protestantse kerk. Als tiener werd ik geconfronteerd met de hypocrisie tussen de "heilige" zondagse kerkgangers en dezelfde leden die in zonde en chaos leefden gedurende de rest van de week. Door verschillende incidenten vroeg ik me af of deze hypocrisie echt met het Christendom te maken had. Ik geloofde altijd al dat er een God was, maar ik had nooit een persoonlijke ervaring gehad of een verzekering gekregen dat er een echte God was en ik dacht dat dit hele Christendom erg saai was.

Na een paar jaar gewerkt te hebben, ging ik naar Groot-Brittannië om wat rond te reizen. Het reizen opende echt mijn ogen naar voor vele dingen, inclusief religie. Omdat ik voor de eerste keer in mijn leven blootgesteld werd aan verschillende religies, vroeg ik mij af welke religie de juiste was. Ik vroeg mij af of er werkelijk maar één God was of dat alle verschillende goden uiteindelijk een en dezelfde God waren, die we in verschillende vormen aanbaden. Ik was behoorlijk in de war om het mild te zeggen!

Ik werkte op een fruitboerderij toen ik begon te voelen dat ik iets miste in mijn leven en ik vroeg me af wat het doel van mijn leven werkelijk was. Uiteindelijk verslond ik elk "zelfhulp" boek dat me mogelijkerwijs naar een antwoord kon leiden. In één van de boeken las ik over een groep christenen die in andere tongen spraken en baden zoals dat in de Bijbel beschreven is op de dag van Pinksteren in HANDELINGEN 2:4. Ik had nooit gehoord dat zoiets in deze moderne tijd voorkwam.

Dezelfde avond besloot ik dat ik moest weten of er een God was of niet en of Hij "gisteren, vandaag en voor eeuwig" dezelfde is. Het moest mogelijk zijn voor Hem om me een teken te geven als bewijs dat Hij er echt is. Ik ging op mijn knieën en bad tot God dat Hij me een teken moest geven als Hij wilde dat ik Hem volgde. Het enige teken dat me kon overtuigen was dat God me in andere tongen zou laten spreken zoals in dat boek.

Nadat ik gebeden had, bleef ik wachten totdat ik uiteindelijk in slaap viel. Er gebeurde niets, dus was het duidelijk voor mij dat er geen God was.

Maar twee dagen later kwam er een echtpaar naar de boerderij waar ik werkte. De vrouw begon met me te praten en na een tijdje vroeg ze plotseling of ik een christen was. Ik vertelde haar niet over mijn gebed van een paar avonden geleden, maar ik verzekerde haar dat ik geen christen was (want er was niet echt een God). Ze liet het daarbij en gaf me een pamflet van haar kerk. We wisselden ook telefoonnummers uit, maar zodra ik de mijne gegeven had, dacht ik al direct "waarom heb ik dat gedaan? Ik geef nooit mijn telefoonnummer uit." Dus uiteindelijk, toen de mensen weggingen, gooide ik het pamflet weg.

Slechts een paar dagen later belde de vrouw mij een paar keer op om te vragen of ik haar wellicht misschien wilde ontmoeten. Ik had altijd een excuus, maar één keer kon ik geen excuus bedenken waarom ik haar niet zou kunnen ontmoeten. Dus stemde ik toe, maar ik dacht dat als ze probeert te preken dan zal ik er klaar voor zijn om haar te antwoorden. Die avond werd echter heel gezellig en we spraken over van alles en nog wat maar ze sprak nooit over God of religie. We ontmoetten elkaar vaker en konden het goed met elkaar vinden.

Een paar maanden later, vroeg hetzelfde stel of ik mee wilde gaan naar Schotland voor een weekend en ik nam het aanbod graag aan. Het weekend was fantastisch, met veel bezichtigingen, we ontmoetten sommige van hun vrienden, enz. Op zondag zou het stel waarmee ik reisde naar een christelijke bijeenkomst gaan en daarna gelijk naar huis. Ik had de keuze om in mijn eentje nog wat rond te gaan kijken, maar ik dacht dat het gemakkelijker voor hen was als ik met hen meeging.

Tijdens de bijeenkomst was iedereen erg vriendelijk en leek zich echt met hart en ziel 'in de dienst te storten.' Echter, aan het einde van de bijeenkomst bad de gemeente samen - in verschillende talen en gaven de glorie volledig aan God! Omdat ik nog nooit mensen in anderen tongen had horen bidden, begreep ik niet wat er gebeurde, werd erg bang en wilde naar buiten rennen. Maar toen gebeurde er iets heel vreemds: ik kon me niet bewegen! Mijn hersenen werkten maar mijn lichaam wilde gewoon niet meewerken. En alsof dit niet genoeg was, begon mijn tong zich op en neer te bewegen in mijn mond!

Op dat moment werd iemand in de gemeente door God gebruikt om de "gave van interpretatie" aan te wenden. Omdat ik nooit iemand verteld had over mijn gebed waar ik om een teken van God vroeg, wist ik dat de woorden die de persoon uitsprak direct van God kwamen: "Vandaag is de dag van verlossing. Je hebt om een teken gevraagd en vandaag weet je dat ik de Heere jou God ben! Vandaag zal je de keuze maken om Mij te volgen."

Ik dacht dat ik hysterisch werd van binnen. Zodra ik me weer kon bewegen en de gemeente het gebed stopte met een "Amen" rende ik het gebouw uit. Er was geen twijfel in mijn hoofd dat wat er gebeurd was van God was! Ik wist toen dat de God van de Bijbel waar is en ik kon Hem niet langer verloochenen. Ik vroeg mijn vriend vriendin of ze voor me wilde bidden dat God me zou vergeven en terwijl we baden, vloeide er meteen een nieuwe taal uit mijn mond. Men liet mij in de Bijbel zien wat er met mij gebeurt gebeurd was, inclusief schriften over de doop van volwassenen waar ik nog nooit echt naar gekeken had. Al deze dingen werden me nooit verteld in mijn kerk! Direct nadat de bijeenkomst was afgelopen, liet ik me door volledige onderdompeling dopen, zoals de Bijbel dat beveelt en ik heb nooit spijt gehad van deze geweldige dag!

In de Liefde van Christus,

Sunette